Elba een parel in zee

Elba is een heelmooi eiland,  hiermee probeer ik u wat meer inzicht te geven van deze parel in de Middelandsezee. 

     Elba algemeen

Elba het derde grootste eiland van Italië. Het eiland behoord tot de Toscaanse Archipel en ligt in de Middellandsezee. De coördinaten zijn: 42^o 46’ 30” NB 10^o 16’ 47”De oppervlakte bedraagt 224 km² en de omtrek is 147 km. Het aantal inwoners, 30.000.

Bestuurlijk behoord hoort eiland Elba tot de provincie Livorno en de regio Toscane. Het eiland is verder onder verdeeld in acht gemeenten: Portoferraio, Campo nell’Elba, Capoliveri, Marciana, Marciana Marina, Porto Azzurro, Rio Marina en Rio nell’Elba.

Rondom het eiland liggen meerdere kleine rots eilanden die net als Elba tot de Toscaanse Archipel behoren, zoals Corbella, Cemini, Liscoli, Remaiolo, Scoglietto di Portoferraio, Topi en Trigla.

Geschiedenis

Volgens een legende verloor de godin van de schoonheid en de liefde, Venus, een halsketting. Die viel in het water van de Tyrrheense Zee en zo ontstond de Toscaance Archipel.
In deze mooie mythe schuilt een kern van waarheid; de eilanden van de Archipel lijken werkelijk fragmenten van wat ooit het paradijs moet zijn geweest.
Al in de prehistorie werd het eiland Elba bewoond en het is sinds mensenheugenis bekend vanwege haar mineralen en ijzermijnen. Door de Liguriërs werd het eiland "Ilva" genoemd, door de Grieken "Aethalia". Aanvankelijk was Elba Ligurisch, daarna Grieks en Etruskisch. Toen Etrusken in de 5 eeuw voor Christus op het eiland verbleven hebben deze over het eiland een weg aangelegd. Deze is thans geasfalteerd. Later kwamen de Romeinen die ook ijzer van het eiland haalden. Na de val van het Romeinse Rijk kreeg het eiland het flink te verduren tijdens de vele aanvallen van piraten en de Saracenen. In het begin van de 11e eeuw veroverde de Republiek Pisa het eiland, waartoe het tot 1398 behoorde. In dat jaar werd het eiland namelijk verkocht aan de familie Visconti, de heersers van Milaan. Al snel werd het eiland zich eigen gemaakt door de familie Appiani, de bestuurders van Piombino. Die hadden het eiland twee eeuwen in hun bezit, voordat ze in 1546 een deel afstonden aan de Medici, de heersers van het toen zeer machtige Florence. 31 jaar later kregen de Appiani's echter weer de macht over het volledige eiland. In 1603 werd het eiland Spaans eigendom. 199 jaar later, in 1802, werd het eiland Frans. In 1815 werd het eiland overgedragen aan het Groothertogdom Toscane. In 1860 ging het op in het nieuwe Koninkrijk Italië. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het bezet door de Duitsers, maar in 1944 bevrijd door de Fransen.

De kustlijn van Elba en het eilandje Scoglietto di Portoferraio

Onuitwisbare sporen zijn nagelaten door de Medici's in Portoferraio - als eerbetoon aan Cosimo de Medici werd de hoofdstad "Cosmopoli" genoemd - en door de Spanjaarden, die het imposante Fort van San Giacomo en het Fort Focardo in Porto Azzurro oprichtten.

Het huidige Elba

Tegenwoordig leeft Elba vooral van de wijnbouw en het toerisme, voornamelijk uit Duitsland, al groeit de stroom van Nederlandse toeristen de laatste jaren sterk. Het toerisme komt vooral af op de rust, natuur en de jachthavens. Ook om te duiken is Elba sterk aan te raden. Het eiland is bovendien vindplaats van veel edelstenen en mineralen, in het bijzonder toermalijn en pyriet.

Elba speelt een rol in De graaf van Monte Cristo van Alexandre Dumas père.

Napoleon en Elba

Napoleon liet, ondanks de korte duur van zijn bewind, 9 maanden en 23 dagen (1814-1815), opvallende herinneringen na, getuige het "Palazzina dei Mulini" in Portoferraio (Molenpaleis), en het grote buitenverblijf San Martino - waarin nu musea zijn gevestigd- en verder de antieke kerken van Portoferraio, Marciana Alta ("Madonna del Monte") en andere plaatsjes.

Buitenverblijf San Martino

De voormalige Franse keizer Napoleon Bonaparte verbleef van 1814 tot 1815 in ballingschap op Elba, nadat hij voor de eerste keer uit de macht gezet was. Hij werd tot keizer van het eiland benoemd en mocht een leger van 600 man onder zijn bewind hebben. Hij reorganiseerde het eiland, waardoor de economie sterk verbeterde. Zijn appartement binnen het militaire fort en zijn buitenhuis zijn heringericht en te bezichtigen voor het publiek. Keizer Napoleon heeft zijn - luxueuze - verblijf op het eiland als vernederend ervaren; uiteindelijk ontsnapte hij van het eiland en trok met getrouwen in honderd dagen terug naar Frankrijk. Op dit moment zijn er op het eiland drie musea met als onderwerp Napoleon. In één ervan ligt onder andere een gezichtsmasker van Napoleon. De andere twee musea zijn de twee huizen waarin Napoleon verbleef tijdens zijn periode op Elba.

Naar Elba toe

Elba is uitstekend te bereiken per veerboot vanuit Piombino aankomst Portoferraio en Rio Marina.

Om op Elba te komen neemt u de boot vanaf Piombino Marittima, waar 2 rederijen (Toremar en Moby Lines) over comfortabele veerboten beschikken die vele malen per dag op en neer varen. In een uur tijd worden de ca.10 km. afgelegd, die het eiland van het vasteland scheiden; aankomst is mogelijk in de havens van Portoferraio (de belangrijkste) en Rio Marina. Als alternatief, maar dan alleen voor passagiersvervoer, is er ook een snelle verbinding met een vleugelboot, die in slechts 35 minuten in Portoferraio aankomt.

Maar ook per vliegtuig.

Elba is tijdens de zomerperiode aan het vasteland verbonden met verschillende vluchten verzorgd door zowel Italiaanse als buitenlandse vliegmaatschappijen. De verbonden vliegvelden zijn Milaan, Zurich, Bern, Altenrhein, München.
Het vliegveld bevindt zich in het gehucht L